Skip to main content

బోనాల జాతర విశేషాలు

ఆషాఢ మాసం మొదలుకొని శ్రావణ మాసం చివరి ఆది లేక గురువారం వరకు తెలంగాణా అంతటా ఎంతో కన్నుల పండగగా జరిగే పండగ బోనాల పండగ . ఇది తెలంగాణా రాష్ట్ర పండగ.
ఈ పండగ   తెలంగాణ రాష్ట్రంలో అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో నిర్వహించే ఈ పండగ ప్రతి ఇంట్లో సంతోషాన్ని ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది .
  ఆషాఢ మాస బోనాలు గోల్కొండ కోటలో వెలసిన జగదాంబిక అమ్మవారితో మొదలవుతాయి .
తర్వాత బల్కంపేట ఎల్లమ్మ తల్లికి రెండవ బోనం సమర్పిస్తారు . ఇక్కడ అమ్మవారి కళ్యాణం కూడా కన్నులపండుగగా జరుగుతుంది . ఆ తర్వాత వచ్చే ఆదివారం సికింద్రాబాద్ మహంకాళి అమ్మవారికి సమర్పిస్తారు, ప్రతి గుడికి బంగారు పాత్రలో బోనాన్ని సమర్పిస్తారు బోనంతో పాటు ప్రభుత్వం తరపున పట్టువస్త్రాలు తీసుకొని వెళ్తారు. భక్తులు కూడా ఆ ప్రాంతానికి చెందిన వారు బోనాలు తీసుకొని వెళ్తారు.ఆషాఢమాసం నాల్గవ వారం హైదరాబాద్ అంతటా ఈ ఉత్సవాలు జరుగుతాయి.
శ్రావణమాసం మొదటి వారం నుండి హైదరాబాద్ చుట్టు పక్కల గ్రామాల్లో ఈ ఉత్సవాలు ప్రారంభం అవుతాయి. ఇది కూడా నాలుగు వారాల పాటు జరుగుతుంది .
అసలు ఈ బోనాల పండగకు ఎందుకు ఇంత ప్రాధాన్యం ఉంది అనేది తెలుసుకుందాం. ప్రతి పండగ వెనుక 
ఒక ఆచారం ఉంటుంది ఆ కథ ఇప్పుడు వినండి.
పూర్వం ఓ గ్రామంలో ఒక ఇంట్లో చిన్న పిల్లలకు అమ్మవారు అయింది ఆ పాపను ఎంతోమంది వైద్యుల దగ్గరకు తీసుకుని వెళ్ళినా కూడా ప్రయోజనం లేదు ఆ సమయంలో ఇంట్లోని పెద్దావిడ నువ్వు వెళ్ళి అమ్మ వారికి మొక్కు ,ఆమె దగ్గరకు  ఒక చెంబులో నీరు ,వేపాకులు   తీసుకెళ్ళు అని చెప్పింది. ఆ గృహిణి అలాగే అని గుడికి వెళ్ళి అమ్మవారికి నీళ్లు ఆరబోసి వచ్చింది .ఆ  తర్వాత  ఆ వేపాకులతో పాపకు తుడిచింది ,పాపకు    తగ్గుముఖం పట్టింది.
ఆమె మొత్తం తగ్గి పోతే నేను ప్రసాదం వండి పెడతాను అని మొక్కుకుందట నిజంగానే తగ్గి పోయింది . అప్పుడు ఆమె ఒక కుండ తీసుకొని  దానిలో బియ్యం పోసి నీళ్ళు వేసింది బెల్లం కొంచెం పసుపు వేసి వండింది.ఆ తర్వాత కుండకు సున్నం రాసి పసుపు కుంకుమలతో అలంకరించింది దానిపైన ఒక చిన్న కుండ పెట్టి దానిలో చింతపండు పెరుగు వేసి ఆ పైన దీపం పెట్టింది , కుండకు కొన్ని వేపాకులు కట్టింది  అది తీసుకుని వెళ్ళి అమ్మవారికి భక్తితో సమర్పించింది.
          ఈ పండుగను అమ్మవారికి అంకితం చేస్తారు. గ్రామాలు, పట్టణాల్లో భక్తులు అమ్మవారికి కృతజ్ఞతగా బోనం సమర్పించి ఆమె ఆశీర్వాదం కోరుకుంటారు.
 ఇది కాలక్రమేనా అలాగే  కొనసాగుతుంది.
"బోనం" అంటే భోజనం లేదా నైవేద్యం. కొత్త మట్టి లేదా లోహ పాత్రలో బియ్యం, పాలు, బెల్లంతో అన్నం వండి, పసుపు, కుంకుమతో అలంకరించి, వేపాకులతో పాటు దీపం వెలిగించి అమ్మవారికి సమర్పిస్తారు. మహిళలు సంప్రదాయ వస్త్రధారణలో తలపై బోనం మోసుకుని భక్తి గీతాలు పాడుతూ ఊరేగింపుగా ఆలయానికి వెళ్తారు.
మహంకాళి  అమ్మవారి గురించి ఒక చిన్న కథ.
హైదరాబాద్ లో ఒకప్పుడు ప్లేగు వ్యాధి ప్రబలింది .  చాలా మంది అనారోగ్యం పాలు అయ్యారు  , అప్పుడు  సైనిక దళంలో పని చేసే సూరటి అప్పయ్య అనే సైనికుడు ఉండేవాడు.  1813 వ సంవత్సరంలో ఆయన సికింద్రాబాద్ నుండి మధ్యప్రదేశ్ లోని ఉజ్జయినికి  సైనిక దళంలో  పని చేయడానికి వెళ్ళాడు అప్పుడు అక్కడ ఉన్న మహంకాళి అమ్మవారిని మా రాష్ట్రంలో ప్లేగు తగ్గాలని మొక్కుకున్నాడు. తగ్గితే విగ్రహం ప్రతిష్టిస్తానని  మొక్కుకున్నాడు .ఆ తర్వాత ఇక్కడికి వచ్చాక ప్లేగు వ్యాధి తగ్గింది.
అమ్మవారికి మొక్కుకున్నట్టు మహంకాళి  అమ్మవారిని సికింద్రాబాద్ లో నిర్మించాడు అప్పటి నుండి ఇప్పటి దాకా నిర్విరామంగా సికింద్రాబాద్ మహంకాళి అమ్మవారు పూజలు అందుకుంటుంది. బోనాలకు సంబంధించి ఈ రెండు కథలు ప్రాచుర్యంలో ఉన్నాయి.

బోనాల వేడుకల్లో పోతురాజు ప్రత్యేక ఆకర్షణగా నిలుస్తాడు . అమ్మవారి సోదరుడిగా భావించే పోతురాజు డప్పుల నడుమ ఉత్సాహంగా నృత్యం చేస్తూ ఊరేగింపుకు నాయకత్వం వహిస్తాడు. బోనాలు ఎంత అందంగా ఉంటాయో పోతరాజు నృత్యం కూడా అంతే అందంగా ఉంటుంది. అలాగే రంగురంగుల అలంకరణలు, జానపద కళారూపాలు, డప్పు వాయిద్యాలు ఈ పండుగకు మరింత వైభవాన్ని తీసుకొస్తాయి.బోనాలు అంటే ఆడపడుచుల సంబరాలు , శివశక్తుల ఆటలు , పోతరాజుల విన్యాసాలు 
ముఖ్యమైనవి.అమ్మవారు గ్రామ ప్రజలను అంటువ్యాధుల నుండి కాపాడుతుందని నమ్మి ప్రతి గ్రామంలో ఈ బోనాల ఉత్సవాలు నిర్వహిస్తారు.
    రెండవ రోజు బోనాల తర్వాత రంగం కార్యక్రమం ఉంటుంది . ఆ కార్యక్రమంలో ఒక స్త్రీ పసుపు కుంకుమలు అలంకరించుకొని పచ్చి కుండ పైన నిలబడి భవిష్యవాణి వినిపిస్తుంది .రాబోయే రోజుల్లో ఏం జరుగుతుంది అని చెప్తుంది.

బోనాలు కేవలం ఒక పండుగ మాత్రమే కాదు; తెలంగాణ సంస్కృతి, సంప్రదాయాలు, భక్తి, సామాజిక ఐక్యతకు ప్రతీక. ఈ సందర్భంగా ప్రజలు అమ్మవారిని ప్రార్థిస్తూ కుటుంబంలో సుఖశాంతులు, ఆరోగ్యం, ఐశ్వర్యం కలగాలని కోరుకుంటారు.

Comments

Popular posts from this blog

రైతు కథ..

ఒక చోట పెళ్లి జరుగుతుంది చాలా గ్రాండ్ గా అందులో నృత్యం చేస్తున్న ఒక పెద్దావిడ, ఆమె కొడుకు  డాన్స్ మద్యలో నాకు ఆకలి వేస్తుంది పద తిందాం అన్నది ఆ పెద్దావిడ .ఆమె ,ఆమె కొడుకు ఇద్దరు కలిసి తినడానికి వెళతారు అక్కడ భోజనాలు వడ్డించే వారు చేతులు జోడించి  తినడానికి ఏమి లేవు క్షమించండి అంటారు అది చూసి వారు ఆశ్చర్యం వ్యక్తం చేశారు. ఎందుకు అని అడుగుతారు వాళ్ళు ఇవాళ రైతు సెలవులో వున్నాడు అన్నారు అది ఎలా కుదురుతుంది అంటారు వాళ్ళు.అవును నిజంగా రైతు సెలవులో ఉన్నాడు ఇది ఇంతవరకు ఎప్పుడైనా జరిగిందా ,జరిగితే నిజంగా  ఎలా ఉంటుంది ,ఎంత కష్టం కదా! అది కేవలం గ్రోమోర్ యాడ్ మాత్రమే.మనకు తిండి  దొరకని రోజు ఒకసారి ఊహిస్తే భయంకరంగా ఉంటుంది కదా! ఎవరు ఎంత కష్టపడినా భోజనం కోసమే కదా. కూటికోసం కోటి విద్యలు అన్నారు పెద్దలు. అవును తినడానికేగా ఎన్ని పనులు చేసినా. మీకు తెలుసా ఒక కిలో వరిని పండించడానికి సుమారు అయిదు వేల  లీటర్ల నీరు అవసరం అవుతుంది తెలుసా? అందుకే భోజనాన్ని ఎప్పుడు వృధా చేయవద్దు .అలాంటి  ఆహారాన్ని పండించే ఒక రైతు కథ ఇది అందరి రైతుల కథ దాదాపుగా.     అనగనగా ఒక ఊర...

చిలుక జింక స్నేహం నీతి కథ (True Friendship Story in Telugu)

అనగనగా ఒక అందమైన అడవిలో ఓ చురుకైన చిలుక, ఒక అమాయక జింక ఉండేవి. ఆ ఇద్దరూ ఎంతో మంచి స్నేహితులు. ప్రతిరోజూ కలిసి తిరుగుతూ, ఆడుకుంటూ, దూరంగా వెళ్లి తిండి వెతుక్కొని వచ్చేవి. ఒకరోజు చిలుకకు ఒక కొత్త ఆలోచన వచ్చింది. “మనకు ప్రతిసారి తిండి కోసం తిరగాల్సి వస్తోంది. మనమే ఒక చిన్న తోట పెంచుకుంటే ఎలా ఉంటుంది?” అని జింకను అడిగింది. జింకకు ఆ ఆలోచన చాలా నచ్చింది. “అవును! మనమే పండ్లు పెంచుకుంటే ఎప్పుడైనా తినవచ్చు” అని ఆనందంగా చెప్పింది. ఇద్దరూ కలిసి ఒక చిన్న ప్రదేశాన్ని ఎంచుకుని గింజలు వేశారు. చిలుక ప్రతిరోజూ వచ్చి చూసేది కానీ పని మాత్రం చేయకుండా తప్పించుకునేది. జింక మాత్రం ఎంతో కష్టపడి ప్రతిరోజూ నీళ్లు పోస్తూ, మొక్కలను జాగ్రత్తగా పెంచింది. కొన్ని రోజుల తర్వాత మొక్కలు పెద్దవై అందమైన పండ్లతో నిండిపోయాయి. అప్పుడు చిలుక వచ్చి, “ఇది మన ఇద్దరి తోట కదా! పండ్లు ఇద్దరం పంచుకుందాం” అని చెప్పింది. జింక కొంచెం కోపంగా నవ్వుతూ, “పని చేసేప్పుడు కనిపించలేదు, కానీ తినేప్పుడు మాత్రం వచ్చావు! స్నేహం అంటే మాటల్లో కాదు… పని చేసినప్పుడు కూడా కలిసి ఉండాలి” అని చెప్పింది. చిలుక తన తప్పు అర్థం చేసుకుంది. “ఇక మీదట...

ఐకమత్యమే మహాబలం.

ఒక ఊరిలో రాఘవయ్య అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు అతను చాలా ఆస్తిపరుడు. అతనికి నలుగురు కొడుకులు ఉండేవారు, వారు అంత పిల్లపాపాలతో సుఖంగా జీవించేవారు.కొన్ని రోజుల తర్వాత రాఘవయ్య ఆరోగ్యం చెడిపోయింది తన తర్వాత ఆస్తిని చూసుకోవడానికి తన కొడుకులకు అప్పజెప్పాలని అనుకుంటాడు. వారంతా ఎవరికి వారు నాకే దక్కాలని ప్రయత్నాలు చేసారు.ఈ ఆస్తి అంత ఒక్కదగ్గరే ఉండాలని దాన్ని ముక్కలు చేయవద్దు అని రాఘవయ్య భావించాడు.అలా కొడుకులకు చెప్పాడు అయినా వాళ్ళు వినలేదు.రాఘవయ్య కొడుకులకు బుద్ది చెప్పాలని ఒకరోజు కొడుకులకు నాలుగు కట్టెలు తెమ్మన్నాడు .అందరిని నిలబెట్టాడు, ఒక్కొక్కరిని ఆ కట్టెలు విరగగొట్టమన్నాడు.అందరూ విరిచేశారు.తర్వాత అందరి చేతుల నుండి కట్టెలు తీసుకొని ఒక కట్టలాగా కట్టాడు.దానిని విరవమన్నాడు,అందరూ ప్రయత్నించారు.ఒక్కరు కూడా విరవలేక పోయారు.అప్పుడు రాఘవయ్య చూసారా మీరు ఒక్కొక్కరుగా ఉంటే మీకు నష్టం కలుగుతుంది మిమ్మలను ఎవరు విడదీయగలుగుతారు,అదే మీరు ఉమ్మడిగా ఉంటే మిమ్మల్ని ఎవరు విడదీయలేరు అందుకే కలిసి ఉంటే కలదు సుఖం , ఐకమత్యమే మహాబలం .